Ένα από τα πιο δημοφιλή αστρονομικά φαινόμενα του καλοκαιριού έκανε το βράδυ της Τετάρτης (12.08.20256) την εμφάνισή του. Οι Περσείδες πρόσφεραν εντυπωσιακό θέαμα στον νυχτερινό ουρανό, με μαγικές εικόνες να καταγράφονται και στη Θεσσαλία.
Ο φωτογραφικός φακός του Θανάση Καλιακούδα για το larissanet.gr, απαθανάτισε τη «βροχή» των αστεριών» στο χωριό Άγιος Νικόλαος του Ασπροποτάμου. Οι Περσείδες αναμένεται να κορυφωθούν απόψε το βράδυ δηλαδή 13 προς 14 Αυγούστου.
Οι Περσείδες μπορούν να αρχίσουν να εμφανίζονται από αργά το βράδυ, όμως η δραστηριότητα αυξάνεται όσο περνά η νύχτα. Οι καλύτερες ώρες είναι συνήθως μετά τα μεσάνυχτα και κυρίως κατά τις ώρες πριν από την αυγή, όταν ο Περσέας βρίσκεται ψηλότερα στον βόρειο ουρανό και η Γη έχει στραφεί περισσότερο προς το ρεύμα των σωματιδίων του κομήτη.
Για έναν παρατηρητή στην Ελλάδα, επομένως, ένα πρακτικό πρόγραμμα είναι να βρεθεί σε σκοτεινό σημείο περίπου από τις 00:30 έως τις 04:30, με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον να αναμένεται προς το δεύτερο μισό της νύχτας.
Η αλήθεια για τα «πεφταστέρια»
Οι Περσείδες δεν είναι άστρα που πέφτουν αλλά μικροσκοπικά σωματίδια σκόνης και υλικού που έχει αφήσει πίσω του ο κομήτης 109P/Swift-Tuttle κατά τις διαδοχικές διελεύσεις του από το εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα.
Η Γη διασχίζει κάθε χρόνο αυτή τη ζώνη υπολειμμάτων. Όταν τα σωματίδια εισέρχονται στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα περίπου 59-60 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, θερμαίνουν και ιονίζουν τα αέρια της ανώτερης ατμόσφαιρας, δημιουργώντας τις σύντομες φωτεινές γραμμές που από τη Γη αποκαλούμε «πεφταστέρια».
Ο Swift-Tuttle χρειάζεται περίπου 133 χρόνια για να ολοκληρώσει μία περιφορά γύρω από τον Ήλιο. Η τελευταία διέλευσή του από το εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα έγινε το 1992 και η επόμενη αναμένεται το 2125. Ο ίδιος ο κομήτης είναι εντυπωσιακά μεγάλος, με πυρήνα που εκτιμάται ότι έχει διάμετρο περίπου 26 χιλιόμετρα.
Το όνομα «Περσείδες» προέρχεται από τον αστερισμό του Περσέα. Εκεί βρίσκεται το λεγόμενο ακτινοβόλο σημείο ή radiant, δηλαδή η περιοχή του ουρανού από την οποία φαίνεται να ξεκινούν οι τροχιές των μετεώρων. Στην πραγματικότητα, όμως, τα μετέωρα μπορούν να εμφανιστούν σε ολόκληρο τον ουρανό.